rein

rein /ren/ n

၁။ (က) [C often pl ] ဇက်ကြိုး။
Don't let go of the reins! ❍ ride on a short/ long rein (ie use more/ less control).
(ခ) reins [pl] ကလေးငယ်၏ကိုယ်ကို သိုင်းခက်ရသော ထိန်းကြိုး။
၂။ reins [pl] the ~ s (of sth) (esp rhet ) ဦးစီး ဦးကိုင်နေရာ။ hold/ take up the reins of government (ie govern/ being to govern).
❏ give, etc free/ full rein to sb/ sth [IDM ] [ဥ] ဇက်ပုံပေး သည်။ give free rein to town planners ❍ allow one's imagination free rein.
❏ rein sth in; rein sb/ sth back [PHRV ]
၁။ ထိန်းသည်။ ဇက်ကိုင်သည်။ ဇက်ဆွဲသည်။ rein in public expenditure ❍ The leader needs to rein back the extremists in his party.
၂။ (မြင်းကို) ဇက်ကိုင်သည်၊ ဇက်ဆွဲသည်။