contradiction

contradict /kɒntrǝ'dÇkt/ v

၁။ ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောသည်။
Don't you dare contradict me! ❍ Why do you always contradict everything I say? ❍ The speaker had got confused, and started contradicting himself.
၂။ မညီညွတ်။ ကွဲလွဲ ဆန့်ကျင်သည်။
The two statements contradict each other. ❍ The report contradicts what we heard yesterday.
❏ contradiction /kɒntrǝ'dÇkʃn/ n
၁။ (က) [U] ဆန့်ကျင် ပြောဆိုခြင်း။ အတိုက်အခံလုပ်ခြင်း။
She will permit no contradiction. ❍ I think I can say, without fear of contradiction, that…
(ခ) [C] ရှေ့နောက်စကားမညီခြင်း။ အမြီးအမောက် မတည့်ခြင်း။ That's a flat contradiction of what you said before.
၂။ ~ (between sth and sth) (က) [U] ကွဲလွဲခြားနားခြင်း။ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ခြင်း။ ဝိရောဓိဖြစ် ခြင်း။
I find no contradiction between his publicly expressed opinions and his private actions. ❍ His evidence is in direct contradiction to (ie directly contrary to) that of the other witnesses. (ခ) [C] ဝိရောဓိ။ It's a contradiction to say you love animals and yet wear furs.
❏ a contradiction in terms [IDM ] ဆန့်ကျင်ဘက် စကားလုံး နှစ်လုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဝေါဟာရ။
‘A generous miser’ is a contradiction in terms.
❏ contradictory /kɒntrǝ'dÇktǝri/ adj ရှေ့နောက် မညီသော။ ဆန့်ကျင်သော။
contradictory statements/reports/evidence.