crust

crust /krʌst/ n

၁။ (က) [C,U] ပေါင်မုန့်အကာသား၊ အနားသား။ a white loaf with a crisp brown crust ❍ cut the crusts off when you make sandwiches.
(ခ) [C] (esp rhet ) ပေါင်မုန့် အချပ်ပါးပါး။ (fig ) earn one's crust သက်မွေး ဝမ်းကျောင်းခြင်း။ ❍ He'd share his last crust with you ရက်ရက်ရောရောရှိခြင်း။
၂။ [C usu sing ] အဆာသွတ်မုန့်၏ ထိပ်အုပ်လွှာ။ Bake until the crust is golden.
၃။ [C,U] မာတင်းနေသော မျက်နှာပြင်လွှာ။ a thin crust of ice/ frozen snow ❍ feet covered with a brown, scaly crust ❍ the earth's crust (ie the part nearest its surface). See also THE UPPER CRUST
❏ crusted adj ~ (with sth) ကပ်နေသော။ ကပ်ထားသော။ pork crusted in breadcrumbs ❍ walls crusted with dirt ❍ He washed the crusted blood from his face.