endurable

endure /Çn'djƱǝ(r); US -'dƱǝr/ v

၁။ ကြံ့ကြံ့ခံသည်။ သည်းခံသည်။ တောင့်ခံသည်။ endure toothache ❍ He endured three years in prison for his religious beliefs.
၂။ (အထူးသဖြင့် ငြင်းပယ်ဝါကျ၌ သုံးသည်။ ) သည်းညည်းခံသည်။ အောင့်ခံသည်။ I can't endure that woman a moment longer. ❍ He can't endure to be left alone/being left alone.
၃။ ကြာရှည်ခံ သည်။ အဓွန့်ရှည်စွာ တည်တံ့သည်။ ခိုင်မြဲသည်။ fame that will endure for ever ❍ as long as life endures ❍ These traditions have endured for centuries.
❏ endurable /-rǝbl/ adj သည်းခံနိုင်သော။ ခံနိုင်ရည်ရှိသော။ He found the boredom scarcely endurable.
❏ enduring adj ကြာရှည်ခံသော။ အဓွန့်ရှည်စွာ တည်တံ့သော။ ခိုင်မြဲသော။ enduring memories ❍ an enduring peace/relationship ❍ What is the reason for the game's enduring appeal? enduringly adv