panicky

panic /'pænÇk/ n [C, U]

(က) ရုတ်တရက် ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရလောက် အောင် ကြောက်စိတ်ဝင်ခြင်း။ ကြောက်စိတ်မွှန်ခြင်း။ be in a (state of) blind panic (about sth) ❍ I got into a panic when I found the door was locked. ❍ The thought of flying fills me with panic. ❍ a panic decision (ie one made in a state of panic).
(ခ) ကျီးလန့်စာစား ဖြစ်ကုန်ခြင်း။ ချောက်ချားသွား ကြခြင်း။ ထိတ်ထိတ်ပျာပျာဖြစ်ခြင်း။ There was (an) immediate panic when the alarm sounded. ❍ The bank's collapse caused (a) panic on the Stock Exchange (ie The value of shares fell quickly). ❍ (infml ) There's no panic (ie no need for panic) we've got plenty of time.
v (-ck- ) အထိတ်တလန့် ဖြစ်စေသည်။ ခြေဦးတည့်ရာ လန့်ပြေး စေသည်။ Don't panic! ❍ The gunfire panicked the horses.
❏ panic sb into doing sth [PHRV ] (often passive) အယောင်ယောင်အမှားမှားဖြစ်အောင် လန့်စေသည်။ The banks were panicked into selling sterling.
❏ panicky /'pænÇki/ adj (infml ) ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သော။ a panicky voice/ feeling ❍ Don't get panicky!
❏ panic stations [IDM ] (dated infml ) ထိတ်ထိတ်ပျာပျာ ဖြစ်ခြင်း။ It was panic stations when the police arrived to search the building.
❏ panic-stricken adj ထိတ်ထိတ်ပျာပျာဖြစ်[သော]။ ကြောက်စိတ်မွှန်[သော]။ She sounded panic-stricken on the phone.