plough

plough (US plow ) /plaƱ/ n

၁။ [C] ထယ်။ See also SNOWPLOUGH
၂။ the plough (Brit ) (US also the Big Dipper ) [sing] (astronomy ) ခုနစ်စဉ်ကြယ်။ ကြယ် ရေမှုတ်။ ကြယ်မိကျောင်း။
v ~ sth (up) ထယ်ထိုးသည်။ ploughed fields ❍ The meadow has been ploughed up.
❏ plough sth back (in); plough sth back (into sth) [PHRV ]
၁။ ထွန်ယက် လှန်လှောပေးသည်။
၂။ မြတ်သမျှ ပြန်ရင်းသည်။
❏ plough into sth/ sb [PHRV ] အရှိန်နှင့် ဝင်တိုက်မိသည်။ ဝင်ကျုံးသည်။ The car went out of control and ploughed into the side of a bus.
❏ plough on (with sth) [PHRV ] ရှေ့ဆက်တွန်းသည်။ He ploughed on with his lengthy explanation even though few people were listening.
❏ plough (one's way) through sth [PHRV ]
၁။ ရုန်းကန် တိုးသွားသည်။ plough one's way through the mud ❍ The ship ploughed through the waves.
၂။ တဖြည်းဖြည်း ဖြိုသည်။ plough through legal texbooks/ a pile of documents/ mountains of work.
❏ under the plough [IDM ] ထွန်ယက်စိုက်ပျိုး (မြေ)။