roar

roar /rↄ:(r)/ n

ဟိန်းသံ။ သောင်းသောင်းသဲသဲအော်မြည်သံ။
the roar of the crowd/flames/sea/traffic ❍ a roar of applause/disapproval ❍ roars of laughter.
v
၁။ (က) ဟိန်းသည်။ ဟစ်ကြွေးသည်။ ဟစ်အော်သည်။ မြည်ဟိန်းသည်။ tigers roaring in their cages ❍ The crowd roared. ❍ He just roared (ie laughed loudly) when I told him. ❍ roar with laughter/pain ❍ roar for attention ❍ The engine roared into life.
(ခ) ~ sth (out) အော်ဟစ် သည်။ roar out an order ❍ The crowd roared its approval. ❍ ‘How dare you say that!’ he roared.
၂။ တဝေါဝေါ မောင်းသည်။ roaring about on a motorbike ❍ Cars roared past us. ❍ He roared up the hill.
❏ do a roaring trade (in sth) [IDM ] လက်မလည် အောင် ရောင်းရသည်။
❏ roaring /'rↄ:rÇŋ/ adj
(က) ထစ်ကြိုးမြည်ဟည်းသော။ roaring thunder/guns.
(ခ) တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်သော။ a roaring bonfire.
adv ဝူးဝူးဝါးဝါး အလွန်အကျွံ။ be roaring drunk.
❏ the roaring forties n [pl] အတ္တလန္တိတ်သမုဒ္ဒရာတွင် မုန်တိုင်းမကြာခဏကျသော လတ္တီတွဒ် ၄၀ မှံ ၅၀ အံထိ အကန့်။ လေထန်သည့် ၄၀ မျဉ်းပြိုင်။
❏ a roaring success [IDM ] ခြိမ့်ခြိမ့်သဲအောင်ပွဲ။