stoop

stoop / stu:p / v ]

၁။ ~ (down) ငုံ့သည်။ ငုံ့လျှိုးသည်။ ကိုင်းသည်။ ကုန်းသည်။ She stooped to look under the bed.
❍ He stooped down to pick up the child.
၂။ ကုန်းသည်။ ကိုင်း သည်။ He's beginning to stoop with age (ie as he gets older).
n ( usu sing ) ခါးကိုင်းခြင်း။ လက်ပြင်ကုန်းခြင်း။ walk with a slight stoop.
❏ stoop so low (as to do sth) [IDM ] အောက်တန်းကျ သည်။ I never thought he'd stoop so low as to cheat on his best friend.
❏ stoop to sth/ doing sth [PHRV ] အောက်တန်းကျသည်။ He can behave badly at times but he'd never stoop to stealing.