treble

treble¹ /'trebl/ det, adj

သုံးဆ။
He earns treble my salary. ❍ a treble whisky.
v သုံးဆတိုးသည်။ He's trebled his earnings in two years. ❍ The magazine's circulation has trebled since last year. ❍ Profits have trebled to £3.4 million.

treble² /'trebl/ n

၁။ [U] မြင့်သော အသံ။ အမြင့်သံ။ turn up the treble on the stereo.
၂။ [C] (က) ကြီးကောင် ဝင်ယောကျ်ားလေး အမြင့်ဆုံးဆိုနိုင်သည့် မြင့်သံ။
(ခ) ယင်းသို့သီဆိုနိုင်သူ။ a choir of trebles.
(ဂ) တေးတစ်ပုဒ်တွင် မြင့်သံဖြင့် ဆိုရန်အပိုင်း။ He sings treble.
adj မြင့်(သံ)။ a treble voice ❍ a treble recorder ❍ the treble clef (ie the symbol in music showing that the notes following it are high in pitch¹၂). Compare BASS¹