weep

weep /wi:p/ v (pt , pp wept /wept/)

၁။ ~ (for/over sb/sth ) (rather fml ) မျက်ရည်ကျသည်။ ငိုသည်။ ငိုကြွေးသည်။ The music made me weep. ❍ weep for joy ❍ a mother weeping over the death of her child ❍ weep bitter tears of disappointment ❍ She wept to see him in such a state. ❍ ‘Don't go,’ he wept. ❍ cry v
၂။ (esp in continuous tenses) (အနာ) အရည်တစိုစိုဖြစ်သည်။ His legs were covered with weeping sores (ie ones which had not healed).
n [sing] မျက်ရည်ကျခြင်း။ ငိုကြွေးခြင်း။ After the children left home I had a little weep.
❏ weeping adj အကိုင်းအခက်ညွတ်နွဲ့ကျနေသော။ a weeping birch/willow.
❏ weepy adj (infml )
(က) ဝမ်းနည်း၍ငိုချင်နေသော။ She is still feeling weepy.
(ခ) (ရုပ်ရှင်၊ ဝတ္ထုစသည်) တနင့်နင့် ခံစားစေသော။ မျက်ရည်ချူသော။ a weepy ending.
n (infml ) အလွမ်းကား၊ အလွမ်းဇာတ်၊ အလွမ်းတေး စသည်။