barking mad

bark¹ /bɑ:k/ n [U, C]

သစ်ခေါက်။ သစ်ခွံ။

bark² /bɑ:k/ n

(က) (ခွေး၊ မြေခွေး) ဟောင်သံ။ ယင်းအသံမျိုး။ (ခ) (သေနတ်သံ) ဖောက်ခနဲမြည်သံ။ (ချောင်း) တဟွတ်ဟွတ်ဆိုးသံ။
v
၁။ (က) ~ (at sb/sth) ဟောင်သည်။ Our dog always barks at strangers. ❍ I could hear a dog barking. ❍ The barking finally stopped. (ခ) ချောင်းသံ၊ သေနတ်သံ ထွက်ပေါ် သည်။ have a barking cough.
၂။ ~ (at sb); ~ sth (out) ဟိန်းဟောက်သည်။ When she's angry, she often barks at the children. ❍ The sergeant barked (out) an order. ❍ ‘Get out!’ she barked.
❏ sb's bark is worse than their bite [IDM ] (infml ) ပါးစပ်နဲ့ပြောတာက ရိုက်တာထက်တောင် နာသေးတယ်။
❏ barking mad adj (Brit infml ) သွက်သွက်လည်အောင် ရူးသော။
❏ bark up the wrong tree [IDM ] လမ်းမှားသည်။ လမ်းလွဲ လိုက်သည်။ If you think that, you're barking up the wrong tree altogether.