bind

bind /baÇnd/ v (pt, pp bound /baƱnd/)

၁။ ~ A (to B); ~ A and B (together)
(က) ချည်နှောင်သည်။ The hostages were bound (with ropes) and gagged. ❍ They bound his legs (together) so he couldn't escape. ❍ He was bound to a chair. (ခ) နှောင်ဖွဲ့သည်။ the feelings that bind him to her ❍ attempts to bind East and West Germany more closely together.
၂။ ~ sth (up) (ကြိုးပြား၊ ပတ်တီး စသည် ဖြင့်) စည်းသည်၊ ပတ်သည်။ bind (up) (ie fasten a bandage so as to cover) a wound.
၃။ ~ sth (in sth) (စာရွက်၊ စာအုပ်) ချုပ်သည်။ bind a book ❍ a well bound book ❍ two volumes bound in leather.
၄။ ~ sth (with sth) (အနား) ကွပ်သည်။ bind the cuffs of a jacket with leather ❍ bind the edge of a carpet.
၅။ အစိုင်အခဲအဖြစ် ဖွဲ့သည်၊ ဖွဲ့စေသည်။ Add an egg yolk to the flour and fat to make it bind/to bind the mixture.
၆။ ~ sb (to sth) (esp passive) ဝတ္တရား အရ၊ ဥပဒေကြောင်းအရ လိုက်နာဆောင်ရွက်စေသည်။ They were bound to secrecy (ie made to promise to keep sth secret). ❍ bind sb to pay a debt.
n [sing] (infml ) ကသိကအောက်အခြေအနေ။ ကသိကအောက် ကန့်သတ်ချက်။ It's a hell of a bind having to stay indoors on a nice day like this.
❏ binder n
၁။ (စာရွက်၊ စာနယ်ဇင်းများစုတွဲရန်) ကတ်ထူဖုံး။ a ring binder.
၂။ စာအုပ်ချုပ်သမား။
၃။ ဂျုံရိုး၊ ပြောင်းရိုးစဉ်းစက်။
❏ binding n
၁။ [C] စာအုပ်ဖုံး။ books in fine leather bindings.
၂။ [C, U] (ဖဲ၊ ယက်ပြား စသည်) အနားကွပ်ရန်အစ။
adj ~ (on/upon sb) တရားဝင်တာဝန်ခံစေသော။ The agreement is binding on both parties.
❏ bind sb over (to keep the peace) [PHRV ] (law ) ခံဝန်ချုပ် ချုပ်ဆိုသည်။ The judge bound him over (to keep the peace) for a year.