peer

peer¹ /pÇǝ(r)/ n

၁။ (usu pl ) (က) အဆင့်အတန်း၊ အရည်အချင်း တူသူ။ be judged by one's peers ❍ gain the respect of one's peers ❍ As a goal-scorer he has few peers. (ခ) သက်တူရွယ်တူ။ He doesn't spend enough time with his peers. ❍ be heavily influenced by one's peers at school.
၂။ (fem peeress /'pÇeres/) (ဗြိတိန်တွင်) သူကောင်းမျိုးဝင်။ peers of the realm (ie those who may sit in the House of Lords). See also LIFE PEER
❏ peerage /'pÇǝrÇdʒ/ n
၁။ [Gp] သူကောင်းစု။ elevate/raise sb to the peerage (ie to make them a peer or peeress).
၂။ [C] သူကောင်းဘွဲ့အမည်အရည်။ inherit a peerage.
❏ peer group n သက်တူတန်းတူအဖော်အသင်း။ mix with one's peer group ❍ peer-group pressure.
❏ peerless adj ပြိုင်ဘက်ကင်းသော။ သူမတူအောင် ကောင်း သော။ a peerless performance.

peer² /pÇǝ(r)/ v ~ (at sth/sb)

အားစိုက်ကြည့်သည်။ peer shortsightedly ❍ peer at sb over one's glasses ❍ peer into the mist/out of the window/over the wall/through a gap ❍ He went to the window and peered out. ❍ LOOK Compare PEEK, PEEP¹ ၁