sorrowful

sorrow /'sɒrǝƱ/ n

(က) [U] ~ (at/for/over sth) ဝမ်းနည်းခြင်း။ ပူဆွေးခြင်း။ သောက။ express genuine/deep sorrow for having hurt sb ❍ feel great sorrow at sb's death ❍ have a lifetime of sorrow ❍ He said his decision was made more in sorrow than in anger.
(ခ) [C] ပူဆွေးစရာ။ ဝမ်းနည်းစရာ။ သောကရောက်စရာ။ the joys and sorrows of life ❍ Her death was a great sorrow to everyone.
v ~ (at/for/over sth) (fml ) ဝမ်းနည်းသည်။ ပူဆွေးသည်။ သောကရောက်သည်။ sorrowing over his child's death ❍ sorrowing at his misfortune ❍ a sorrowing widow.
❏ sorrowful /-fl/ adj (rather fml ) ဝမ်းနည်းသော။ ပူဆွေး သော။ ပူပန်သောကရောက်သော။ a sorrowful occasion ❍ a sorrowful face/look/voice.
❏ sorrowfully /-fǝli/ adv ဝမ်းနည်းစွာ။ ဝမ်းနည်းပန်းနည်း။ ဝမ်းနည်းပက်လက်။ He shook his head sorrowfully.