tug

tug /tʌg/ v (-gg- )

(က) ~ (at) sth ဆွဲသည်။ ဆောင့်ဆွဲသည်။ tug at sb's elbow/ sleeve (eg to attract attention) ❍ (fig ) It's a poignant story that really tugs at the heartstrings (ie makes one feel sad). ❍ Don't tug my hair! ❍ He tugged the door open. ❍ We tugged so hard that the rope broke. (ခ) ဆောင့်(ဆွဲ)သည်။ သုတ်သည်။ The wind nearly tugged my umbrella out of my hand.
n
၁။ ဆောင့်ဆွဲခြင်း။ I felt a tug at my sleeve. ❍ She gave her sister's hair a sharp tug.
၂။ (also tugboat ) ဆွဲသင်္ဘော။
❏ tug of love n [sing] (Brit infml )
ကွာရှင်းပြီးလင်နှင့်မယားကသားသမီးထိန်းသိမ်း ပိုင်ခွင့်အတွက်လုခြင်း။ a tug-of-love drama.
❏ tug of war n
[sing, U] လွန်ဆွဲပွဲ။