hunt

hunt /hʌnt/ v

၁။ တောလိုက်သည်။ အမဲလိုက်သည်။ (ရေနေသတ္တဝါ) ဖမ်းသည်။ go hunting ❍ Wolves hunt in packs. ❍ eagles hunting their prey. ❍ Porpoises are still being hunted and killed in the Arctic.
၂။ ~ (for sth/sb) ရှာသည်။ ရှာဖွေသည်။ ကြိုးစားပမ်းစားရှာသည်။ hunt for a lost book ❍ I've hunted everywhere but I can't find it. ❍ Police are hunting an escaped criminal.
n
၁။ [C usu sing ] ရှာခြင်း။ ရှာဖွေခြင်း။ I had a good hunt for that key. ❍ a murder hunt (ie a hunt for sb who has killed sb) ❍ The hunt is on for a suitable candidate.
၂။ (က) [C] (often in compounds) အမဲလိုက်ခြင်း။ တောလိုက် ခြင်း။ a fox-hunt.
(ခ) [CGp] (esp Brit ) မုဆိုးအုပ်စု။ a member of the Portman Hunt.
❏ hunt sb/sth down [PHRV ] မတွေ့တွေ့အောင်ရှာသည်။ လိုက်ဖမ်းသည်။ Fleeing villagers were hunted down by army helicopters.
❏ hunter n
၁။ မုဆိုး။ အမဲလိုက်သူ။ တောလိုက်မုဆိုး။ … ဖမ်းသမား။ … ရှာသူ။ hunters of big game in Africa ❍ seal hunters ❍ job hunters. See also HEAD-HUNTER
၂။ မြေခွေးလိုက်မြင်း။
❏ hunting n [U] (က) အမဲလိုက်ခြင်း။ တောလိုက်ခြင်း။ He earned extra money by hunting and fishing. ❍ a hunting knife. (ခ) (အထူးသဖြင့် ဗြိတိန်တွင်) မြေခွေးလိုက်။ a hunting jacket. See also BARGAIN-HUNTING
❏ hunting-ground n စားကျက်။ Crowded markets are a happy hunting-ground for pickpockets.
❏ hunt sth out [PHRV ] ရှာသည်။ ဖွေသည်။ မွှေသည်။ hunt out an old diary.
❏ hunt sth up [PHRV ] ရှာသည်။ လှန်လှောရှာသည်။ hunt up references in the library.