peck

peck /pek/ v

၁။ ~ (at sth) (က) (ကြက်၊ ငှက်) ဆိတ်သည်၊ ပေါက် သည်၊ တောက်သည်။ hens pecking in the yard ❍ birds pecking at the berries ❍ The lamb had been pecked by crows. (ခ) ဆိတ်၍ ဖဲ့သည်၊ ဖောက်သည်၊ ထိုးသည်။ The birds had pecked a hole in the sack.
၂။ ~ sb (on sth) (infml ) တို့ကနန်းဆိတ်ကနန်း ဖွဖွနမ်းသည်။ peck sb on the cheek.
n (usu sing )
၁။ (နှုတ်သီးဖြင့်) ပေါက်ခြင်း၊ ဆိတ်ခြင်း။ The parrot gave me a sharp peck on the finger.
၂။ (infml ) ခပ်ဖွဖွအနမ်း။ She gave her aunt a peck on the cheek.
❏ peck at sth [PHRV ] (လူ) တို့ကနန်းဆိတ်ကနန်း စားသည်။ တို့ကာပင့်ကာစားသည်။ She sat nervously pecking at her meal.
❏ a/the pecking order [IDM ] (infml ) ဝါစဉ်။ Newcomers have to accept their position at the bottom of the pecking order.
❏ peck sth out [PHRV ] နှုတ်သီးဖြင့်ပေါက်ထုတ်သည်။ Vultures had pecked out the dead goat's eyes.